ISAPOP

สวัสดีประชาชน !!!!

เมื่อวันนั้นละเหี่ย และ เหนื่อยใจมาก

โดยเฉพาะเรื่องงาน ไม่ใช่อะไร

 แต่งานกลุ่มทำไมต้องเป็นแบบนี้แทนที่งานกลุ่ม

ทุกคนช่วยกันทำงาน

ทุกคนแชร์ความคิดกันทุกคนสวย > < ( เกียวไรวะ ? )

ว่าด้วยงานชีวะ ชีวะมีงานหลายอย่างมาก  

กลุ่มก็ต้องแยกกันทำแล้วแบบมันมีงานชิ้นนึงคือว่า

ต้องไปทัศนศึกษาที่ป่าชายเลน ถ่ายรูป

แล้วหาข้อมูลเอามาทำเป็นอลบั้มรูปนะย๊ะมิใช่อลบั้มเพลง ฮี่ๆ

 แล้วมันมีบุคคลไม่เป็นตัวอย่างอยู่คนนึง นามสมุตรว่า แกรนด์

 เธอเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างอ้วน มีนิสัยต้องการผู้ชายมาเคียงกายทุกครั้งเธอหายใจ

และกู !!!! ต้องทำงานกลุ่มกับแกรนด์คือกูไม่คิดว่าแกรนด์มันจะ

มีนิสัยที่กูไม่ชอบขนาดนี้ =  =

 เรื่องมันมีอยู่แวร่ …

กูกับ 2 เกือบสวย ได้ทำงานกลุ่มชีวะ (ที่มิใช่อลับั้มเพลง) กันอย่างแสนสาหัสสากัน เหนื่อย

แล้วเหนื่อยอีก แล้วแกรนด์เธอก็เอาอลับั้มที่เธอตกแต่งได้

ส้นตีนสขีนเสล่อสามชาติดูยังไม่สวย เอามาให้กูช่วยกันทำหน่อย โอเคได้คะ

งานกลุ่มไงกูก็ต้องช่วยกันทำงานอยู่แล้ว แล้วเอิ่ม จะเริ่มทำตรงไหนดีล่ะ

กูก็ถามแกรสด์ว่าแม่งเตรียมอะไรมามั่ง

 แต่คุณรู้ไหมค่ะ ?? เธอแทบไม่เตรียมอะไรมา

 แล้วหน้าปกเหี้ย ๆ อันนี้

กุเห็นแล้วอยากเข้าห้องน้ำไปล้างส้วมให้เหงื่อออกเพื่อที่จะได้ไปอาบน้ำ

ได้ไม่ต้องเห็นนอลับั้มนั้นอีก 5555

 แล้วน้อง เอ๊น เธอรับไม่ได้จริง ๆ กับหน้าปกชิ้นนั้น เธอจึงได้ฉีก ๆๆๆๆ 

 สะใจมากวะพี่น้อง แล้วพวกเราก็ยังไม่รู้จะทำเช่นไรกับมัน

 ก็ปล่อยไว้ก่อนเหอะค่ะ ...

แกรนด์ เธอบอกให้กูกับเพื่อนที่ฉันคิดว่า ฉันสวยกว่า 55

อิสาม มาหาบานนั่นเอง แกรนด์ให้เราช่วยไปหาข้อมูล ค่ะ

 เธอก็พูดดีนะ ตามนิสัยเธอ ปากดี สันดารเสีย

ฉันก็โอเค๊ ได้ เดี๊ยวหาข้อมูลมาแล้วไปเธอไปปริ้นท์นะ

 เพราะนึกว่าเธอได้ปริ้นท์ฟรีกูก็แหกตาหลับ อดตานอน นั่งทำงาน งกงก

 ตากูก็แทบจะเบลอ แต่กูก็รู้ว่ากูต้องทำงาน เพราะมันเป็นงานกลุ่ม

 ถ้าทำมาไม่ดีหรือไม่ได้ทำ ผลเสียมันไม่ใช่แค่กู

แล้วพอวันรุ่งขึ้นอากาศแจ่มใส แต่ตากุแทบไม่เปิด

มาโรงเรียนด้วยอาการห่อเหี่ยวทางร่างกาย

แต่ถึงอย่างนั้นกูก็รู้ว่ากูต้องทำงาน อลับั้มนั่นเอง กูก็มา ทำงานกัน ๆ

แล้วเราก็มาเริ่มทำกันที่หน้าปก เราก็ตั้งใจทำกันนะ

 ตอนนั้น อิห่าแกรนด์ก็บอกว่า แนวดี ชอบ ๆ  กูก็โอเค

 ไงก็ได้อันนี้ก็ดีไม่เหมือนใครดี กูนั่งทำกันไป

 พอทำเสร็จแกรนด์เธอก็เอาอลับั้มกลับบ้านตอนกลานคืนเธอโทรมมาบอกว่า

 “ป๊อปหน้าปกอลับั้มที่เราทำกัน หน่ะ พอกาวมันแห้งแล้วมันเป็นสีดำๆแกรนด์ไม่รู้จะทำอย่างไร จะฉีกออกกลัวเพื่อนเสียใจ T^T“ 

 และด้วยนิสัยของกูนะ

 ก็บอกมันไปประมาณว่าถ้ามันไม่ดีก็ฉีกไปเลย เราไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ^^

 แกรนด์เธอก็บอกประมาณว่าเธอจะ ฉีก ๆ แล้วทำใหม่ให้เหมือนเดิมเลย

ฉันก็โล่งใจสิคะ งานจะได้คืบหน้าเหมือนกลุ่มอื่นเขาบ้าง หนะนะ

แต่พอมาเห็นงานตอนเช้า .. บอกตรงๆ ค่ะ ไม่เห็นอะไรที่คืบหน้าเลย

 มีแต่ถอยหลัง ปกก็ไม่มี รูป ข้อมูลก็ยังไม่ได้ตัด ไม่ได้แปะ แต่กูก็อืมม นะ ไม่ได้คิดไร

 เพราะรู้ว่าพูดไรไปก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้น

 แกรนด์เธอปริ้นข้อมูลที่กูให้มา แต่มันไม่ได้เปลี่ยนฟ้อนต์

 ทั้ง ๆ ที่ต้อนแรกบอกว่าจะเปลี่ยนก็นะ

 อืมกูก็ไมได้ว่าไร ก็ตั้งหน้าตั้งตาตัดกระดาษแล้วตัดจนครบอ่ะ เยอะอยู่เหมือนกัน

ฉันก็คิดว่างานคนจะใกล้เสร็จแล้วหละ คงเหลือแค่หน้าปกเล็กน้อย จิ๊บ ๆ

อีกวันหนึ่ง .. ฉันหยิบงานขึ้นมาดู แกรนด์เธอ ปริ้นข้อมูลมาใหม่

แล้วตัด แล้วใส่ในอลับั้มเรียบร้อยเลยค่ะ

คือกูไม่ได้ เสียใจหรือว่าอะไร นะอีสัส

คือ ถ้ามึงคิดว่าข้อมูลอันเก่ามันยังไม่ดีแล้วจะให้พวกกุมานั่งตัดกันเพื่อสากกะเบือเรือรบอะไร

แล้วทำไมกุต้องมาทำงานทั้งๆ ที่มึงคิดจะทำใหม่อยู่แล้ว ฮะ ??

กูก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ แค่ถามว่า อ้าวแกรนด์มึงทำงานใหม่ หรอ

มันก็บอกประมาณว่ามันทำ มึงว่ามันไม่ทุเรสใช่ไหม กูก็ไม่รู้จะว่าไง ก็อืม ๆ ไป 

ตกเย็นฉันเดินไปซื้ออุปกรณ์มาทำหน้าปกกับเอ๊น

แล้วกูก็ไปเจอกับไม้ลูกโป่งเข้าก็ได้ไอเดียดีๆมา

 พอเราเดินกลับไปทำงานเอ๊นได้บอกกูว่าแกรนด์มันไม่ชอบหน้าปกที่เราทำอยู่แล้ว

กูก็แบบคิดไปเลยว่าแกรนด์มันไม่ชอบอยู่แล้วเลยอยากจะแกะแล้ว

มาอ้างว่ามันไม่ดี มันไม่ควร กูก็นะ อิห่า

แล้วพอตอนเย็นกูต้องรีบไปเรียนสมศรี

ก็ไปเรียนถึงดึกเลยแหละ

ตอนเรียนปลื้มแต๊ง วะ 5555

พอมาอีกวัน กูมาทำงาน แกรนด์แม่งก็ไปกระแดะกับผู้ชายอยู่ได้

 กูเบื่อ มาก ๆ บอกตรง ๆ

บางทีมันก็มาถามกู ป๊อปเครียดหรอ

 คือ กุอาจจะดูเป็นคนชิวกับชีวิตเรื่อย ๆ เปื่อย ๆ

แต่ถ้าเมื่อกูต้องทำงาน แล้วมันจี้ จนแทบไม่ทัน

กูก็ต้องเครียดสินะ =  =

แล้วเมื่อเย็นนี้ กุนั่งทำงานอยู่แล้วกาวหมด

แกรนด์เธอบอกว่าจะไปซื้อมาให้กูก็ โอเค

แต่พอกูมองไปรอบ ๆ เห็นมันนั่งคุย + ช่วยงาน

อยู่กลับ(ผู้ชาย)กลุ่มอื่น คือ ถ้าคิดจะมีน้ำใจก็ช่วยส่องกระจกมองตัวเองบ้างนะ

ว่างานเสร็จหรือยัง กูไม่ได้ใจแคบนะ ถ้างานตัวเองไม่เสร็จไปช่วยคนอื่น

มันจะเรียกว่าเป็นคนดี หรอ ? 

แล้วกูก็แบบ นะ กูนั่งทำงานกลุ่ม มันไปช่วยงานกลุ่มคนอื่น สัสจริง ! 

พอมันไปซื้อ ตอนมันกลับมา มันก็ทำแบบ เบ๊นไม่ได้ช่วยอะไรเพื่อนเลย

เบ๊นเสียใจ T ^ T คือแบบ มึงจะเสียจะทำเหี้ยอะไร

กูก็นั่งทำอยู่ แล้วที่มึงแก้งานของกูไปเยอะอยู่แล้ว 

มึงจะต้องการแก้งานอะไรของกูอีก พอกูทำเริ่มจะเสร็จแล้ว

 กูก็คิดถึงเรื่องสันว่าจะเอาเช่นใด ดี คือกูมองเห็น อิแกรนด์มันซื้อเชือกสีขาว ๆ มา

มันคงจะเอามาเย็บเล่ม กูก็ถาม ว่า แกรนด์จะเอายังไงกับสัน อ่ะ

จะใช้ห่วงหรือเชือก แกรนด์เธอบอกว่า

ไม่เป็นไปเดี๊ยวแกรนด์กลับไปเอาเชือกร้อยเองที่บ้าน

กูก็นะ มึงจะเอากลับไปทำที่บ้านอีกหรอ กูก็พูดไปประมาณว่า

กูจะใส่ห่วงใหม่งานนี่มันก็เสร็จแล้วแค่ใส่ห่วงเดี๊ยวก็รอส่งได้เลยหนิ

แต่มันบอกว่า ยังไม่ได้ตกแต่งอะไรนิดหน่อย

กูเลยบอกว่า

 อันไหนมันสำคัญกว่ากันหละ ถ้าวันเสาร์มึงเอางานมาส่งไม่ได้กลุ่มเราไม่ต้องแย่กันทั้งหมดหรอกหรือ คือว่างานมันส่งวันสุดท้ายวันเสาร์ อ่ะนะ 

แล้วมันก็จะมีม๊อบปลากัดอะไรกันไม่รู้ =  =

กูก็ให้มันไปซื้อห่วงมาจะทำสันแย็บอลับั้มอ่ะ

มันก็ขอตังค์กู คือแบบ งานเราใช้ตังค์เยอะมาก เพราะมันแม่งแต่งห่าอะไรไม่รู้ =  =^

กูก็เลยให้มันไปกับแครอท แล้วแครอทมาคุยกับกูว่า

แกรนด์มันเสียใจที่เพื่อนไม่ไว้ใจให้มันทำงาน !!

 กูคงจะไว้ใจมึงหรอกนะ แก้งานกู ไม่ทำงาน ร่านผู้ชาย กูกระอักกับมึงจริง ๆ วะ . . 

แต่สุดท้ายพวกกูก็ทำงานเสร็จ แล้วออกมาดีงาม ^^  

กูอยากขอบคุณ .. .

แจง : สัสมึงนี่ อยู่คนละห้องกันต้องมาช่วยงานกูอีก วันนี้กูซึ้งมึง 3 เรื่องได้ หวะ 555

แครอท : มึงทำให้กุคุยด้วยแล้วรู้สึกสบายใจ เหมือนมึงเกิดมาเพื่อกุ 555

สาม : กูไม่รู้จะขอบคุณอะไรมึง เพราะกูสวยกว่ามึง 555 กูว่า บางทีมึงก็พูดเหมือนปกป้องกุเลย

เอ๊น : แม้มึงจะไปแรดหน้าเวที แต่มึงก็ทำงาน กูซึ้งใจมาก แล้วทำให้กูรู้อะไรบางอย่างด้วย

เต๊น : ที่ชม ความคิดกู แม้มันจะเป็นอะไรเล็กๆ น้อยก็เถอะ กูชอบ

โอ : ชอบคุณ ที่ชมกุ กุเห็นใจมึงด้วยหวะ เรื่องๆ นึง = =  

กูอยากให้มึงดูตัวเอง ...แกรนด์ : มึงคงรู้นะ ว่ามึงต้องเป็นตัวเอง ที่ไม่ได้ร่าน นิสัยดี ๆของมึงกูหาไม่เจอนะ แต่คงมีมั้ง

เตอร์ : กูเซ็งมึงมากวันนี้ ไม่ใช่เรื่องงาน นะ แต่เรื่องที่มึงเล่นไม่รู้เวลา เรื่องที่มึงไม่รู้กาละเทศะ กูคงแก้มึงไม่ได้ กูแค่อยากให้มึงอย่ามาเล่นแบบนี้กับกู อีก ! 

สุดท้ายนี้ กูรู้ว่าไม่มีใครอ่านจนถึงบรรทัดนี้หรอก 555

กูอยากเจอนุต ไว้ไปเที่ยวกันเนอะ > <

 อิเบ๊น ก็ นามแฝง อิแกรนด์นั่นแหละ กูหวังว่า นี่เป็นงานสุดท้ายที่กูได้ทำกับมึงหวังว่างานหน้าคงไม่ได้เจอะไม่ได้เจอกันอีก กุยอมอยู่กับคนที่ไม่ทำงานให้กูเหนื่อยแรง ดีกว่ามาให้กูเหนือยใจ 

ตาว I miss u ok ? lol. . . อีกอันนะ . เพื่อนแท้ปรากฎเมื่อประสปปัญหาจริง ๆ

 เอาอันที่เคยพิมพ์ระบายไว้มาลง แล้วตอนนั้นลงไม่ได้เน็ตมีปัญหา -   -

เผอินตอนนี้อารมณ์ขึ้น . . .

วันนี้วันพ่อ ไปสนามหลวงมา คนเยอะ เมื่อย พลุเสียงดัง แต่งดงาม

. .     ขอบคุณ นะ  พ่อ               ; }

 

 

 

 

edit @ 5 Dec 2009 23:37:19 by ISAPOP